Saioa Ana Arnaizen eskutik. Emilio Varela arkitekto, idazle eta Ahikuko kideak aurkezten eta moderatzen du. (Gazt)
Jorge Oteizak eta Juan Daniel Fullaondok 1985ean lan egin zuten, Marta Maiz, Enrique Herrada eta María Jesús Muñoz gazteekin batera, Donostiako Ametzagaina muinoan hilerri berri bat eraikitzeko proiektuan. Hainbat arazo tekniko tarteko, Oteizak eta arkitekto-taldeak aurkeztutako proiektua ez zen onartu, nahiz eta eraikuntza monumental eta sinbolikoaren adibide bat izan. Eraikin hori modu formalean eratu zen, modu suprematistan, muinoaren gainean esekitako prisma zuzen handi gisa, eta, beraz, "muinoaren gailurra itsas gaineko zeru irekira aireratzeko pista gisa geratuko litzateke, aireportua bezalako bi seinaleren artean", adierazi du Oteizak berak proiektuaren memorian. Horrela, proiektuaren ideiaren bidez hilerriaren eta heriotzaren kontzeptuen izaera metamorfosiatu nahi zen, horien ordez zeruko "hutsune hartzaile handiarekin" itzuli edo berriz elkartzeko kontzeptuarekin ordezkatzeko. "Muinoa menderatuz eta hegoaldeko mazelarantz irekita, gailurrean arrapala handia nagusitzen da: haren gainean, hormaren aurreko hutsune handia, absentzia, aireratzea, meditazioa."